Het is de enige club in Nederland die zijn naam ontleent aan een persoon: Jonkheer Hubertus Cornelis Joseph Maria van Nispen tot Sevenaer (1836-1897). Een kapellaan van adel, president van de katholieke st Jozef gezellenvereniging. Dat is dan weer een soort activiteitenclubje van katholieke jonge arbeiders en onderdeel van het oorspronkelijk Duitse katholieke Kolpingnetwerk. Nog steeds zijn er in de wereld 450.000 katholieke jongeren actief in dit netwerk, waarvan de meeste in Duitsland. Aan welke kant ze stonden tijdens de tweede wereldoorlog wordt nergens beschreven. Voor sommigen is dit dan weer veelzeggend. Hoe dan ook, de katholieke dorpsgenoten van De Zilk vonden Van Nispen in 1932 zo’n mythisch figuur, dat ze besloten een jongerengezellen-voetbalclub naar hem te vernoemen. Overigens had Hubertus een oom genaamd Dagobert en die was -oh ironie- directeur van de Nederlandse Bank. Er mist nog behoorlijk wat goud uit de kluizen van DNB. Het zou kunnen verklaren dat het clubhuis van VV Van Nispen er zo goed uit ziet. Ze hebben het goed voor elkaar in de katholieke enclave De Zilk. Ook kwa Corona.

Er stonden zaterdag mannen op het veld waarvan ik zeker weet dat ze in hun jeugd lid zijn geweest van de st Jozefgezellen. Je merkt het niet alleen aan de leeftijd, maar bijvoorbeeld ook aan de manier waarop de voorstopper probeerde onze spits Milo te verdedigen. Hij vergreep zich voortdurend zowel fysiek als verbaal aan onze spits. Duidelijk een uiting van frustratie, opgedaan in zijn jeugd bij de gezellen. Het weerhield Milo er niet van tweemaal het net te vinden. Konijn scoorde ook. De 3-3 ruststand was totaal geflatteerd. Er werd goed gecombineerd, Lex S en Martin T dirigeerden het spel snel van links naar rechts, waar Rein, Bert en Richard de V en P regelmatig opkwamen. De roodgele bollenboeren kwamen er amper aan te pas. De tegengoals waren rommelig. De eerste kostte uw schrijvende keeper een breuk in zijn linkerhand.

De tweede helft is voor de veteranen vaak genoeg een slijtageslag. Lex M (lucht), Besim (rug) waren moegestreden. Tot overmaat van ramp scoorden de Jozefszonen ook nog 4-3. Wederom een rommelgoal, na een counter. Het Zaans Oranje wankelde. Marcel speelde verdienstelijk, maar zag zelf in dat hij vandaag het verschil niet ging maken. Met de geblesseerde Martin M in de gelederen kwamen er meerdere aanvallende impulsen. Het leidde zowaar tot een slotoffensief.

Kamiel werd in de laatste minuut zo hard geraakt in het strafschopgebied, dat zelfs de spelers van Van Nispen schreeuwden om een strafschop. De scheidsrechter deed intuïtief zijn fluitje in zijn mond, maakte aanstalte, maar vergat te blazen. Het fluitje in zijn mond deed hem herinneren aan zijn tijd bij de st Jozefgezellen. Kort daarop floot hij voor het einde van de wedstrijd. Exemplarisch.

Het blijft toch een lacune in het veteranenvoetbal, dat de oude mannen zelf voor arbitrage moeten zorgen in hun eigen wedstrijden. Het wekt de schijn van partijdigheid in de hand. En het voelt oneerlijk als je het als opponent wel goed voor elkaar hebt. Bij ons zorgen de goudeerlijke Ron Waij, Jan Dorjee en Maarten Schellekens bij thuiswedstrijden altijd voor een evenwichtige arbitrage. Hoe erg voel je je in het pak van een kapelaan genaaid als je er na 70% balbezit met 4-3 af gaat? Beter zou het zijn als bij uitwedstrijden één speler bij een wedstrijd van een van de andere teams in de competitie gaat fluiten. Natuurlijk ligt de uitslag ook aan onszelf. We moeten meer scoren en minder goals tegen krijgen.

Het resultaat ten spijt, de veteranen stonden na een tumultueuze week weer als collectief in het veld. In de nazomer, met goed voetbal. We moeten natuurlijk ook aan de slag met de belangrijke randzaken, maar moeten in de tussentijd niet vergeten dat we in de eerste plaats voetballers zijn en moeten genieten van alle speelminuten. En er zit heel veel voetbal in ons team.

Terug naar de geschiedenis. Antonie Kamerling is een van de bekendste afstammelingen van Jonkheer Hubertus Cornelis Joseph Maria van Nispen tot Sevenaer. Het is niet verwonderlijk dat hij in de voetbalserie All Stars speelde. Ook is er een politiek linkje. Er was tot voor kort een kamerlid die Van Nispen heet. Een SP-er. Boze tongen beweren dat hij op last van de partijtop afstand heeft gedaan van zijn adellijke titel en zijn overige achternamen. Net als Roland Graaf van Braam tot Braam-Spring in ‘t veld, Martin Hertog Maij-Weggen, Martijn Jonker van Seanden tot Egmond en Robert Prins Droogh van Pilsener tot Afflichem.

 

Baron van Tellingen tot Tellingen